Soms krijg ik de neiging om mezelf aan iemand vast te klampen en hardverscheurend te janken, terwijl ik roep: Red mij! Red mij! Red mij van de fanfiction.

Ik ben in wanhoop. Ik heb mezelf weer eens laten gaan op ff.net. Iets wat ik niet had moeten doen. Zoals gewoonlijk vond ik weer interessante (lange) verhalen. Ik moet het bekennen:
ik ben verslaafd. En als ik dan ’s avonds nog steeds aan het lezen ben (wat ik dus de hele dag ook al deed) krijg ik wel eens die neiging in de eerste zin beschreven. Het is waar, ik moet gered worden. Maar ik wil het niet. Je kunt het vergelijken met van die bouqet romannetjes. Ok, alleen dan wat minder voorspelbaar en met wat minder sex er in (tenzij je een nogal lemon-achtige fic hebt). Je kunt het niet ontkennen, jaja, ook aan bouqet boekjes kun je verslaafd raken. Dat zie ik soms wel eens bij mijn zus namelijk. Het is de spanning, je wilt weten waardoor ze bij elkaar raken en verliefd worden en wat voor avonturen ze beleven…

Ok, hier moet ik nu echt kappen. Hoor mij nu eens, ik begin zelfs mijn verslaving te verdedigen. Ai! I’m torn in two. Aan de ene kant wil ik graag niet de hele dag achter de pc zitten te lezen, maar aan de andere kant vind ik het zo leuk om fanfiction te lezen (goede en leuke fanfics dan).

Laatst had ik nog eens al mijn posts bekeken. Conclusie: ik heb veeeel te veel fanficverslavingen gehad. Nog meer dan gezond voor mij is. Dus laat ik het nu maar even over school hebben.
Ik heb er zin in!
Ik ben zo benieuwd naar mijn nieuwe klas en naar al mijn klasgenoten én natuurlijk naar geschiedenis! haah, dan raakt mijn hart gewoon vol als ik eraan denk dat ik het hele jaar weer met geschiedenis bezig mag zijn! Woezee! Ok, die laatste uitroep maakt mijzelf een beetje bang dus ik stop nu maar.

*chants* happy happy happy happy i’m so happy happy happy