In mijn hand hou ik een grote sleutelbos vast. Ik heb grote sleutelbossen altijd al ’stoer’ gevonden, op de een of andere manier lijkt het alsof je belangrijkheid te maken heeft met de hoeveelheid sleutels. Het ziet er tenminste beter uit dan twee miezerige sleuteltjes aan je bos, eentje voor de voordeur en eentje voor je fiets. Triest.

Sinds kort heb ik aardig wat sleutels er bij, toegegeven er gaat er eentje af, maar dat maakt niet meer zoveel uit nu ik zo’n grote bos heb.

Ik heb een hele speciale sleutel: eentje voor mijn eigen voordeur! Je kunt de vreugde niet beschrijven die ik voelde toen ik voor het eerst mijn eigen voordeur opendeed. Ik heb nog meer sleutels voor mijn flatje, maar de sleutel van de voordeur is voor mij het belangrijkst. Zonder dat was ik niet wat ik altijd al wilde zijn:

Mistress van mijn eigen stekje.

• Keeper of the Keys

Juist ja, ik heb mijn eigen stekje. Één hoog, in’t midden, boven mijn broer en zus. Natuurlijk moet ik het delen met iemand anders om de kosten te drukken, maar ik heb mijn eigen plek. 30 m2, helemaal voor mezelf. De huisgenoot krijgt 19 m2, helemaal voor zichzelf. En de keuken, badkamer en plee delen we dan maar.

Ach, dit is echt vele malen beter dan mijn ‘kamer’ hier in dit studentenhuis. Het was een lekker rustig studentenhuis, maar het leven op één kamertje heeft zijn tijd toch wel gehad. Ik ben klaar om de wijde wereld kamers van mijn flatje in te gaan!